• Kişisel

    Ey Sükun…..

    10 dakikalık bir görüşme için geldim İstanbul’a. Halbuki telefonda da konuşabilirdik bunları. Neyse İK beni görmek istemiş. Kısa zamanda da sanırım teklif yapılacak. Bakalım ver elini İstanbul mu olacak? Hayırlısı diyor başka birşey demiyorum. Birazdan hava alanına gidip Trabzon’a döneceğim. Mevlana’nın bir sözünü okudum az önce: ” Gönlünü yıkayıp arıtmamışsan habire abdest alıp durmaktan fayda bekleme “. Ne güzel bir söz. Son söz Goethe’den : ” Ey sükun, gel artık yerleş içime “. İnşallah kalplerimiz sükuna erer.

  • Kişisel,  Tasavvuf

    Sonum Yokluk ise Bu Varlık Niye?

    İçimdeki iniş ve çıkışları hayretle izlemekteyim. Dün canım sıkılmıştı, artık kitap okumak istemedim, zaten nerdeyse bir haftadır sadece gazetelerle idare ediyorum. İnsan içindeki doyumsuzluğu nasıl sükuna erdirir, hala bulamadım. Zaten kendini hayatın boş işlerinden kurtarıp ben kimim, neyim, burada ne arıyorum, bu insanlar ne yapıyor, neden ölüp toprağa karışılıyor, yok mu olacağız, sonum yokluk ise bu varlık niye, neden her şey fani, sevinç de hüzün de neden kısa sürüyor…. gibi sorular soran insanlar bu işe kafa yoruyorlar. Ey hayat, sen nesin, nasıl birşeysin, seni çözmek istiyorum. Yoksa isteklerden kendini arındırmak mı lazım, ne bileyim kardeşim. Bir an yüce duygular seni göklere çıkarıyor, bir süre sonra süfli düşüncelerle utanıyorsun, bir de…